İletişim sanatı olarak müziğin öğretim ve eğitim ortamlarındaki kurumsal yapısı ile yaygın eğitimde bir model önerisi

Abstract

İletişim sanatı ve aracı olarak müzik, insanın varoluşundan bu yana özellikle günümüzde kitle iletişim araçlarının yoğun kullanımıyla sürekli karşı karşıya kalınan bir olgu olmuştur. Kendine özgü dil ve yapısıyla insanın duygu, düşünce ve davranışlarına seslenebilen müzik sanatını; iletişim bağlamında onu bir duyuş, bir görüş ve anlayışla bir anlatım biçimi olarak tanımak, kavramak gereklidir. Müziğin iletişim-sanat içinde ele alınması; kültür sürecinde ve iletişim boyutlarında onu dinleme, algılama, anlama bunların ötesinde yaşama ile mümkün olacaktır. Çalışmanın birinci ve ikinci bölümünde müzik ve insan ilişkilerinde iletişim boyutları olan müziksel dinleme ve anlama, müziksel yaratı ve anlatım ile müziksel yaşam ve zamana ilişkin düşünceler açıklanmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde müzik eğitimi ve iletişimin bireysel, kümeli ve kurumsal boyuttaki kitle iletişimi ve belli öğretim düzeylerindeki müzik eğitimi ve iletişimi üzerinde durulmuştur. Çalışmada dördüncü ve beşinci bölüm, Türkiye'de müzik öğretim ve eğitiminin kurumsal yapısı ve değerlendirilmesi, iletişim boyutları açısından ele alınarak müziğin yaygın eğitim alanında örgütlendirilmesi ve kurumlaştırılması önerilerinde bulunulmuştur. Bu ise, müziksel dinleme ve anlama, yaratı ve anlatım, müziksel yaşam ve zaman ile ilişkili müziksel iletişim boyutlarının yaygın eğitim içerisinde ele alınıp değerlendirilmesi yönündedir. Çağdaş eğitim teknolojisinin bir boyutu olan uzaktan öğretim kullanım ve yayımı ile iletilerin kazandırılmasında bir kaynaktır. Bu kaynak; kişinin müzik kültürünü dolaylı ya da dolaysız biçimlerde zenginleştirmesi ile iletişim kurmada kimi bilgi ve becerileri kazandırmada etkin bir görevi yerine getirecektir. Bu açılardan bakıldığında Türkiye genelinde müziği bir iletişim sanatı ve aracı olarak görmek, iletmek, iletirken eğitmek ve öğretmek, bunu kitle iletişim araçlarından somutlaştırmak gerekir.