Anadolu seramiğinde neolitik figürin ve eklektik yorumu

Abstract

Anadolu'da Neolitik dönem MÖ 10500'ler – 5500'ler arasına tarihlenmektedir. Yerleşik düzen, tarım ve hayvancılık, toplumsal yapılanma, sanat, mimari ve zanaat belirgin bir şekilde bu dönemde ortaya çıkmıştır. Bu araştırmanın amacı, Anadolu'da Neolitik Dönemde yapılan seramik figürinlerin saptanarak plastik değerleriyle incelenmesidir. Böylece seramik figürinler yapılma ve kullanılma amaçların yanı sıra biçimsel değerleriyle de incelenmiş olacaktır. Tez kapsamında Neolitik dönem seramik figürin geleneğinde önemli etkileri olan Ana Tanrıça Kültü araştırılmış ve 72 adet seramik figürinin incelenmiştir. Araştırmanın bir diğer amacı da; Anadolu seramiğindeki Neolitik figürinlerin sahip oldukları biçimsel ve kavramsal değerleri eklektik olarak yorumlamaktır. Sanayi Devrimi sonrasında yenilik ve özgünlük arayışına giren sanatçılar sanat dışı nesneler, geçmiş kültürler, farklı disiplinler ve yeni teknikler ile eklektik bir bakış açısı geliştirmişlerdir. Felsefi temellere sahip eklektik eğilim sanat alanında eklektizm olarak adlandırılmıştır. Neolitik döneme ait seramik figürinler ile eklektizm arasındaki bağlantı kişisel seramik uygulamaları ve ilgili manifesto ile tez kapsamında gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın sonucunda Anadolu'da Neolitik döneme ait seramik figürinlerin özellikleri maddeler halinde açıklanmış ve bu özellikler ile yapılan eklektik yorumların çağdaş seramik sanatına sağlayabileceği katkılar aktarılmıştır.