Türkiye'de mağduriyet söyleminde din ve siyaset ilişkisi : Adalet ve Kalkınma Partisi örneği

Abstract

Mağdur olma durumu "Ben" ve "öteki" ikiliğinde politik görünümler yaratır. Zulme uğramış kişiler veya toplumlar mağduriyetleri üzerinden ontolojik bir kopuş yaşadıklarında kendi anlam dünyalarını inşa ederler. Bu kopuş beraberinde söylem düzeyinde epistemolojik özerkliği getirir. Mağduriyet söylemi bağlamından kopan gerçekliği tüm imkanlarını kullanarak kutsallaştırır. Toplumlann "gaddar" karşısında düştükleri ekonomik, sosyal, politik ve dinsel yoksunluklar mağduriyet söyleminin kuşatıcılığı altında kutsallaştırılırken toplumların kolektif bilinçaltında yer edinirler. Mağduriyet söylemi bilinçaltında konumlanırken dinin ve tarihin çelişkileri ile beslenir ve her yeni mağduriyet eskisiyle bütünleşerek kutsal bir alan ortaya çıkarır. Politika kendi zemini gaddar-mağdur gerilimi üzerine inşa ettiğinde ise öz biçime, gerçek söyleme dönüşür. Politikanın üretken zemini adeta yok olurken, bu yoksunluk mağduriyetin devamını sağlayan bir ksır döngü yaratır. Mağduriyet söylemi Türk toplumunun ve Türk siyasal ha yatının içerisinde birbirinden farklı görünümler üretmiştir. Bu çalışma ise mağduriyet söyleminin görünümlerini "Adalet ve Kalkınma Partisi"nin söylem ve eylemlerinde izini sürmeyi amaçlamaktadır.