Yeni Türk sinemasında uzaklaşmak: Karadeniz Bölgesi örneği

Abstract

1990'lardan bu yana etkinliğini arttıran yeni Türk sineması, toplumcu ve politik bir yapıya sahiptir. Bu sinema akımındaki yönetmenlerin, kendi buldukları yurtiçi ve yurt dışı fonlar, bağımsız ve ulusaşırı bir sinemanın oluşmasını sağlamıştır. Ayrıca, yönetmenlerin filmlerini doğdukları coğrafyada yapmaları da filmlerin gerçekçiliğine olumlu katkı sağlamıştır. İçerdiği evrensel değerler, yurt dışındaki sinema camiasında beğeniyle karşılanmaktadır. Her sene, birçok film uluslararası festivallere katılım göstermektedir ve ödüller almaktadır. Yeni Türk sineması filmleri, uzak coğrafyaları nostaljik bir yer olarak değil, toplumcu gerçekçi ve eleştirel bir bakış ile beyaz perdeye yansıtmaktadır. Bu vesileyle, yaşamını başka bölgelerde sürdüren kişiler de bölgedeki gerçekliği görmeye başlayacaktır. Söz gelimi, Karadeniz Bölgesi, ana akım sinemada, genel olarak komedi filmleriyle tanınmaktadır. Fakat, bölge, neşeli yapısının yanında, birçok yerde görülen sıkıntılara da tanık olmaktadır. Bu çalışmada, Karadeniz Bölgesi'nde geçen yeni Türk sineması filmlerinde ele alınan sorunlar işlenecektir ve bu sorunlardan insanların uzaklaşmasının nedenleri çalışmanın ana konusu olacaktır. Irk, etnik köken, aidiyet, politika ve cinsiyet konuları çalışmada önemli yere sahiptir. Bu sorunların bir soruncu olarak "sosyal dışlanma", çalışmada, üzerinde sıklıkla durulacak kavram olacaktır. Ayrıca, bölgede çekilmiş 14 uzun metrajlı film, çalışmanın örneklemini oluşturmaktadır. Çalışmanın amacı, insanların bulundukları mekandan uzaklaşma ihtiyacının sebeplerini "sosyal dışlanma" kapsamında aramak; ayrıca, yeni Türk sinemasından seçilen filmlerde, Karadeniz'in mekansal özellikleri ve çokkültürlü yapısının nasıl ele alındığını gösterirken, konuya ilişkin nitel bir tartışma üretmektir.