Evli bireylerin ilişki istikrarının algıladıkları eş desteği ve ilişki yükleme biçimleri ile ilişkisi

Abstract

Bu araştırmada evli bireylerin ilişki istikrarlarının cinsiyet, algılanan eş uyumu, ilişki yükleme biçimleri ve algılanan eş desteği değişkenleri açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubu 367 kadın, 163 erkek olmak üzere toplam 530 katılımcıdan oluşmaktadır. Araştırmanın verileri Yıldırım (2016) tarafından geliştirilen Eş Destek Ölçeği, Fincham ve Bradbury (1992) tarafından geliştirilen İlişki Yükleme Biçimleri Ölçeği, Rusbult, Martz ve Agnew (1998) tarafından geliştirilen İlişki İstikrarı Ölçeği ve Demografik Bilgi Formu kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistikler, bağımsız gruplar için t testi, korelasyon katsayıları ve çoklu regresyon analizi işe koşulmuştur. Araştırma bulguları ilişki istikrarının alt boyutlarından sadece ilişki doyumunun cinsiyete göre farklılaştığı, erkeklerin ilişki doyumunun kadınlardan daha yüksek olduğunu ortaya koymuştur. Eşlerini kendileriyle uyumlu algılayanların ilişki doyumları ve yatırım düzeyleri uyumlu algılamayanlara göre daha yüksek iken, seçeneklerin niteliğini değerlendirme düzeyi ise daha düşüktür. Evli bireylerin ilişki doyumlarının yordayıcılarının algılanan eş desteği, ilişki yükleme biçimi, algılanan eş uyumu ve ilişki süresi olduğu ortaya konmuştur. Evli bireylerin seçeneklerin niteliğini değerlendirme boyutunu ise algılanan eş desteği, ilişki yükleme biçimi ve ilişki süresinin anlamlı bir şekilde yordadığı belirlenmiştir. İlişki istikrarının diğer boyutu olan yatırım düzeyinin yordayıcıları ise algılanan eş desteği, ilişki süresi ve yaş olarak belirlenmiştir.