Çalışma yaşamının kalitesinin yaşam kalitesi ile ilişkisi:Eskişehir örneği

Abstract

1980'li yıllardan itibaren küreselleşme ve hızlı teknolojik gelişmeler ile örgütlerin sadece ulusal değil, uluslar arası rekabete de girdiği bir süreç yaşanmaya başlanmıştır. Bu dönem örgütlerin devamlılığını sağlayabilme endişesine kapıldığı ve diğer örgütlere fark yaratabilmek adına insan faktörüne önem vermeye başladığı bir dönem olarak ön plana çıkmaktadır. Örgütlerin devamlılıklarını ve rekabet edilebilirliklerini sağlayabilmeleri adına ürettikleri ürün veya hizmette arzu edilen kaliteyi yakalayabilmek için bu kaliteyi sağlayacak olan işgörenlerine yönelik çalışma yaşamlarında da belli bir kalitenin oluşturulmasına ihtiyaç duyulmuş ve çalışma yaşamının kalitesi kavramı doğmuştur. Çalışma yaşamının kalitesi kavramının doğuşuna paralel olarak gelişme gösteren insan kaynakları yönetimi, örgütün kar ederek sürekliliğinin sağlanabilmesi amacıyla çalışanların motivasyon, verimlilik, performans artışlarının daha üst noktalara taşınabilmesini amaçlamaktadır. Bu anlamda çalışma yaşamının kalitesinin sağlanmasında, çalışanların çalışma dışı yaşamlarından duydukları memnuniyet düzeyini ifade eden yaşam kalitesinin de göz ardı edilmemesinin gerekebileceği ve bu nedenle de çalışma yaşamının kalitesi ile yaşam kalitesi arasındaki ilişkinin araştırılması gerekliliği düşünülmüştür. Bu çalışmada öncelikle çalışma yaşamının tarihsel süreç içerisinde değişimi ve gelişimi incelenmiştir. Daha sonrasında çalışma yaşamının kalitesi ile yaşam kalitesini oluşturan unsurlar dikkate alınarak, aralarındaki ilişki araştırılmıştır. Araştırma Eskişehir ilinde bankacılık sektöründe anket tekniği ile yapılmıştır. Toplanan verilerin analizi nicel araştırma yöntemleri ile gerçekleştirilmiştir ve çalışma yaşamının kalitesi ile yaşam kalitesi arasında düşük düzeyde bir ilişkinin varlığı tespit edilmiştir.