En sık karşılaşılan iletişim kopukluğu düzeltme biçimlerinin gelişimsel geriliği olan ve konuşamayan çocuklar tarafından kullanımı

Abstract

Bu çalışmada, Eskişehir ilinde Anadolu Üniversitesi'nde gelişimsel geriliğe sahip öğrencilere hizmet veren birimlere (Engelliler Araştırma Enstitüsü ve Dil ve Konuşma Bozuklukları Eğitim, Araştırma ve Uygulama Merkezi) 2003-2004 yılı Bahar döneminde devam eden ve konuşamayan öğrencilerin süre gelen öğretim etkinlikleri sırasında öğretmenleriyle gerçekleştirdikleri etkileşimlerde meydana gelen iletişim kopuklukları düzeltme biçimleri betimlenmiştir. Ayrıca bu çalışmada, öğrencilerin kullandıkları iletişim kopuklukları düzeltme biçimlerinin öğrencilerin yaş grupları, cinsiyetleri ve öğretmenlerin kullandıkları iletişim kopukluğu belirtme biçimleriyle ilişkileri de incelenmiştir. Araştırmanın verileri, öğrencilerin devam ettikleri kurumlarda serbest oyun etkinlikleri sırasında video kayıtları alınarak toplanmıştır. Alınan bu kayıtlar, araştrmacı tarafından izlenerek çocukların iletişim kopukluğu düzeltme biçimleri sergileyip sergilemediklerine bakılmıştır. Bu çalışmanın bulgularına göre, araştırma grubunda yer alan gelişimsel geriliği olan öğrencilerin, iletişim kopukluklarını düzeltme biçimi olarak en çok tekrarları, daha sonra iletişimi sürdürmemeyi, eklemeleri ve değiştirmeyi kullandıkları görülmektedir. Yine bulgulara göre, araştırma grubunda yer alan öğretmenlerin kullandıkları iletişim kopuklukları belirtme biçimleriyle, öğrencilerin kullandıkları iletişim kopuklukları düzeltme biçimleri arasındaki ilişki incelendiğinde, öğretmenin açıklama isteme davranışı arttıkça, öğrencinin değiştirme, ekleme ve tekrar etme davranışlarında da artış olduğu söylenebilir.