İş sözleşmesinin işçiden kaynaklanan sebeplerle süreli feshi ve sonuçları

Abstract

Kamuoyunda İş Güvencesi Kanunu olarak bilinen 4773 sayılı Kanun ve bunu müteakip çıkarılan 4857 sayılı İş Kanunu ile süreli fesih müessesesinde değişiklikler yapılmış ve işverenin süreli fesih hakkını kullanmasına kısıtlamalar getirilmiştir. Şüphesiz getirilen bu kısıtlamaların en önemlisini otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işverenin, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorunda olması oluşturmaktadır. Çalışmamızın temel amacı, süreli fesih müessesesine ilişkin getirilen değişiklikleri inceleyerek, işçi davranışlarından ve yetersizliğinden kaynaklanan geçerli fesih sebepleri ile derhal fesih sebepleri arasındaki temel farklılıkları ortaya koymak ve süreli fesih uygulanmasında ortaya çıkan hukuki sorunlara çözüm bulmaktadır. Çalışmanın ilk bölümünde fesih kavramı ve fesih türleri genel olarak açıklandıktan soma iş güvencesi hükümleri kapsamı içinde ve dışında fesih prosedürü açıklanmaya çalışılmıştır. Tezimizin ana kısmı olan ikinci bölümde, işçinin davranışlarından ve yetersizliğinden kaynaklanan geçerli fesih sebepleri incelenmiş, Alman ve Fransız hukuk sistemlerinin tecrübeleri ile Yargıtay'ın üç yıllık uygulaması esas alınarak bu kavramlar somutlaştırılmaya çalışılmıştır. Çalışmanın son bölümünde ise süreli fesih yoluyla iş sözleşmesi sona erdirilen işçinin başvurabileceği yollar ve feshin sonuçları üzerinde durulmuştur.