Resim sanatında renk-içerik, form-içerik ilişkisi

Abstract

Bu araştırmada resim sanatında ifade aracı olan renk ve formun kullanım nedenleri araştırılarak belirli sonuçlara varılmış, renk ve formun içerikle bağlantıları incelenmiştir. İnsan beyninin bilinçaltı görüntüleri ve bilinçli olarak ortaya çıkardığı dışavurumlar, çağlar boyu göstermiş olduğu değişim süreçleriyle ilintilendirilerek bağlantılar kurulmuştur. Öncelikle rengin ve formun bilimsel tanımları ve görsel anlatım öğesi olarak kullanım biçimleri ve sınıflandırmaları yapılmış, içerikle bağlantısına ayrıca değinilmiş ve tarihsel süreçte örneklendirilerek incelenmiştir. Çağlar boyu sanat eserleri, insan beyninin somut görüntüleri olmuştur. Her uygarlık dönemi; farklı ilişkiler, farklı inançlar yaşadığından birbirlerinden farklı dışavurum örnekleri göstermiş, bu yaşantısal süreçler görsel anlatım öğesi olan renge ve forma yansımıştır. Bu yansıma zamanla, dinsel ve ideolojik etkilerle yön bulmuş, şekillenmiştir. Renk ve biçim insan ruhunun bireysel anlatımı olmasına karşın zaman içinde; bireysellikten çıkıp toplulukların, bir değil birçok beynin ifadesi, bazı ideolojilerin sembolü olmak durumunda kalmıştır. İşte bu süreç çerçevesinde içerikle bağıntılı renk ve formun kullanımı göz önünde bulundurularak, incelenmiş; elde edilen bulgular ortaya konmuştur. Tarihsel süreç içerisinde, resimsel ifadelerde somuttan soyuta renk ve formun içerik ile bağıntısı, nedenleri incelenmiş, bulunan sonuçlar aktarılmıştır.