Ortaokul öğretmenlerinin öğretim stilleri ve özyeterlikleri ile duygusal zeka düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Abstract

Bu araştırmada ortaokul öğretmenlerinin duygusal zekâ düzeyleriyle öğretme stilleri ve özyeterlikleri arasında bir ilişki bulunup bulunmadığını belirlemek amaçlanmıştır. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın katılımcılarını ortaokullarda görev yapan 321 öğretmen oluşturmaktadır. Veriler kişisel bilgi formu, öğretim stili ölçeği, öğretmen özyeterlik ölçeği ve Rotterdam duygusal zeka ölçeği ile toplanmıştır. Verilerin analizinde SPSS programı kullanılmıştır. Araştırma sonucunda öğretmenlerin öğretme stili, özyeterlik ve duygusal zeka düzeylerinin yüksek olduğu belirlenmiştir. Öğretmenlerin öğretme stili düzeylerinin cinsiyete, hizmet yılına, branşa ve mezun olunan okul türüne göre anlamlı farklılık gösterdiği ancak öğrenim durumlarına göre anlamlı farklılık göstermediği belirlenmiştir. Öğretmenlerin özyeterlik düzeylerinin cinsiyete göre anlamlı farklılık gösterdiği ancak öğrenim durumlarına, hizmet yılına, branşa ve mezun olunan okul türüne göre anlamlı farklılık göstermediği belirlenmiştir. Öğretmenlerin duygusal zeka düzeylerinin cinsiyete, branşa göre anlamlı farklılık gösterdiği ancak öğrenim durumlarına, hizmet yılına ve mezun olunan okul türüne göre anlamlı farklılık göstermediği belirlenmiştir. Öğretmenlerin öğretme stilleri ile öz yeterlilik düzeyleri, öğretme stilleri ile duygusal zeka düzeyleri ve duygusal zeka düzeyleri ile öz yeterlilikleri arasında pozitif ve orta düzeyde bir korelasyon olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Öğretme stili ve öz yeterlilik değişkenlerinin duygusal zekâ düzeyinin %31’ini açıkladığı belirlenmiştir.