Futbolcularda oksijen alım kinetiğinin değerlendirilmesi

Abstract

Bu çalışmanın amacı aktif spor yapan U-19 yaş grubu futbolcularının antrenman dönemi öncesindeki ve 8 haftalık antrenman programı sonrasında oksijen alım kinetiği parametrelerindeki değişimlerin incelenmesidir. Çalışmaya 15 deney grubu ve 15 kontrol grubu olmak üzere toplam 30 futbolcu katılmıştır. Ölçümler koşu bandında Bruce protokolü ve oksijen alım kinetiği değerlendirme protokolleri ile gerçekleştirilmiştir. Oyuncular hazırlık sezonunun ilk 8 haftasında normal antrenman programlarına (Haftada 4 antrenman her antrenman 90 dk) devam etmişlerdir. Bu süreç boyunca oyuncuların dayanıklılık antrenmanı içeriği; %90-95 maksimal koşu hızında 4*30 m intervallerden oluşmaktadır ve dinlenmelerin süresi de 3 dakikadır. Yapılan sprint interval antrenman programı öncesi ve sonrasındaki parametreler karşılaştırılarak incelenmiştir. Kontrol grubunda VO2maks (L/dk), VO2maks (ml/kg/dk), süre (dk), VO2 AE (%VO2maks), KAH AE, KAH AE (%KAH) parametrelerinde istatistiksel açıdan anlamlı bir fark bulunmuştur (p<0,05). Deney grubunda ise VO2maks (L/dk), VO2maks (ml/kg/dk), RER, süre (dk), MET, Süre AE (dk), VO2 AE (ml/kg/dk), VO2 AE (%VO2maks), KAH AE, KAH AE (%KAH), VE AE (L/dk), SF AE parametrelerinde istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (p<0,05). Egzersiz ve toparlanma oksijen alım kinetiği parametrelerinde deney kontrol grubunda toparlanmada VO2genlik (L.dk-1), koşu ekonomisi (ml/kg/km-1), ?VO2 (s) parametrelerinde anlamlı bir fark bulunmuştur (p<0,05). Deney grubu sabit yüklü egzersizde ?VO2 (s) egzersiz sonrası toparlanmada VO2genlik (L.dk-1), koşu ekonomisi (ml/kg/km-1) parametrelerinnde anlamlı bir fark bulunmuştur (p<0,05). Sonuç olarak, sprint interval antrenman programının kardiyovasküler ve solunum adaptasyonu ve oksijen alım kinetiği yanıtları açısından fark yarattığı belirlenmiştir. Bu açıdan futbol antrenmanlarında yer alması önerilmektedir.