Türkiye'de 1980 sonrasında uygulanan tarım destekleme politikalarının ekonomik analizi

Abstract

Günümüzde hemen hemen bütün ülkelerin ekonomilerinde tarım sektörünün ayrıcalıklı bir konumu bulunmaktadır. Toplumun ihtiyaç duyduğu gıda maddelerini yeterli ve kesintisiz temin etme zorunluluğu nedeniyle ekonomik yönden ne kadar güçlü olurlarsa olsunlar gelişmiş ülkeler dahil hiç bir ülke beslenme açısından dışarıya bağımlı kalmak istememektedir.Ülkemizde de tarım sektörü taşıdığı büyük önem nedeniyle, ekonomi politikalarında mutlaka teşvik edilmesi ve desteklenmesi gereken bir sektör olarak ele alınmaktadır. Müdahale çeşitli politika araçlarıyla yapılmaka ve araçlar güdülen amaca göre farklılık göstermektedir. Türkiyede uygulanan tarım destekleme politikalarının genel olarak iki araçla yürütüldüğü söylenebilir. Bu araçlardan birincisi ürün bazında uygulanan destekleme alımları, diğeri ise girdi ve ürün bazında uygulanan destekleme alımları, sübvansiyonlar ve primlerdir. Ancak uygulamada destekleme alımları ağırlık kazanmaktadır. Türkiye'de uygulanan tarım destekleme politikaları tarıma aktarılan büyük finansman kaynaklarına rağmen istenilen başarıyı gösterememekte, hedef kitleye yeterince ulaşamamaktadır. Türkiye, tarım sektörünün içinde bulunduğu bu darboğazdan kurtulması, gelişen dünya koşullarına ayak uyurabilmesi ve Avrupa Birliği'ne girebilmesi için öncelikle tarıma ivme kazandıracak, gelişimi hızlandıracak, alt yapı yatırımlarına gereken önemi vermelidir. Gelecekte daha büyük sorunlarla karşılaşmamak için en kısa zamanda oluşan sorunlara köklü yapısal değişiklikler yaparak çözüm bulunmalıdır.