Türk resim sanatında geleneksel biçim yaklaşımları

Abstract

Tarihi beş yüz yılı aşan bir süreye dayanan Türk resim sanatının; günümüze kadar devam eden süreç içersinde biçimsel değişikliklere uğrayarak, Osmanlı Devleti zamanında geleneksel boyutunu, batılılaşma eğilimleri ile de çağdaş Türk resim sanatı şeklini aldığı görülmektedir. Batının da özellikle Rönesans'la başlayan resim sanatının gelişim çizgisi, günümüze dek geçirdiği beş yüz yıla yakın süreçteki oluşumlarla, kendi kültürü ve sanatı için köklü bir birikim oluşturmaktadır. Sanatçısı için de böyle bir temel üzerine yapılanması oldukça verimli sonuçlar doğurmuştur. Türk resim sanatında, Cumhuriyet'in ilk dönemlerinde yapılan sanat etkinliklerinin sonucu yenilenen üslup programları yada sanatsal biçimlendirme yöntemleri, bireysel çabaların kanıtlandığı yeni bir dönemi açmıştır. Türk resim sanatçısı, çizgi ve rengi belli form kalıplarından sıyırarak yepyeni düzenlemeler oluşturmuş, kentlileşen bir bilinçle, batı dünyasından gelen etkilere karşı yeni baştan hesaplaşma gereği duymuş ve bu doğrultuda oluşturulan ulusal-yerel bir zihniyet, sanat ortamına egemen olmuştur. Bir çok soyutlama eğilimindeki Türk resim sanatçısının, yerel ve geleneksel değerlerin farkına varılması için çalışmalara başladığı; minyatür, kaligrafi ve çeşitli geleneksel-yerel dekoratif süs ögelerinin eserlerde yeniden biçimlenerek ya da motif özellikleri ile resimlerde varlık bulduğu görülmektedir.