Modernizm ve sonrası resim sanatındaki imlerin semantik açıdan incelenmesi

Abstract

Duyguların, düşüncelerin ve heyecanların dışa vurulması sonucu ortaya çıkan sanat, mağara duvarındaki işlevsel resimlemelerden, günümüzdeki kavramsal sunulara kadar birçok imi (işaret, gösterge v.s.) bünyesinde bulundurmuş, sanatçı ve insanlar arasındaki iletişimi sağlamıştır. İm, gösteren ile gösterilen arasında köprü görevi görür. İmler herhangi bir nesnenin karşılığı olduğu sürece, im aracılığıyla tanımlanan nesneyle sürekli bir ilişki içerirler. Bu ilişki imlerin semantiğidir (anlambilim). Resim sanatında, günümüze kadar yaşanan süreç içinde sanatçılar, çalışmalarında imlere yer vermişlerdir. İmler doğrudan veya plastik anlatım kuralları içinde yer almışlardır. Sanatçının kendisine özgü geliştirdiği biçim dili (resim, heykel, seramik, mimari), beden dili (dans, bale) ve yazın dili; onun kendisini ifadesi için birer iletişim aracıdır. Böylece, sanatçının kişiliğinde yer alan imler; biçime, şekile ve harekete dönüşerek alıcıya aktarılmış olur. Her bir im belki de farklı anlamlar içermektedir. Özellikle alıcılar, eleştirmenler ve sanat yorumcularının sanat ürünlerini incelerken semantik (anlambilimsel) ve semiyotik (göstergebilimsel) incelemeyi en iyi şekilde yapmaları gerekmektedir. Bu şekilde sanatın özgün tarihi içinde geçmişten günümüze kadar kullanılan imler daha da anlaşılır kılınacaktır.