Türkiye muhasebe standartlarının faktoring işlemleri muhasebesine etkileri ve iskontolu faktoring işlemlerinin bir işletmede uygulanması

Abstract

İşletmeler, özellikle yirminci yüzyılın ikinci yarısından itibaren ticarette yaşanan giderek artan rekabet nedeniyle alternatif finansman tekniklerine ihtiyaç duymaya başlamıştır. İhtiyaç duyulan finansman kaynağının uygun şartlarla ve istenilen sürede sağlanabilmesi için yeni teknikler geliştirilmiştir. Bu amaçla kullanılmaya başlanan tekniklerden biri de faktoringdir.Ekonomide yaşanan dışa açılmanın bir sonucu olarak 1980'li yıllardan itibaren faktoring işlemleri Türkiye'de de uygulanmaya başlanmıştır. Öncelikle bankalara bağlı olarak faaliyete geçen faktoring kurumu, sektörde yaşanan gelişmelerle birlikte bağımsız tüzel kişilik sahibi faktoring şirketleri olarak faaliyetlerini sürdürmüştür. Faktoring şirketlerinin Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu'na (BDDK) bağlanmış olması bu kurumlara verilen önemin bir göstergesi olmakla birlikte Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu'nun yürürlüğe girmesiyle birlikte ise faktoring işlemleri kanun kapsamına alınmıştır. Kanun ile birlikte şirketlerin kuruluş ve faaliyetlerini finansal kuruluş ciddiyetine yakışır bir biçimde yürütebilecekleri yasal altyapı ile etkin gözetim ve denetim sistemi oluşturulmuştur.Bu çalışma ile Türkiye Muhasebe Standartları'nın faktoring işlemleri muhasebesine etkilerinin neler olduğu ve iskontolu faktoring işlemleri muhasebesinin bir faktoring şirketinde ne şekilde uygulandığının gösterilmesi amaçlanmaktadır. Standartların uygulanmasıyla faktoring işlemleri muhasebesinin çeşitli şekillerde etkilendiğinin tespit edilmesinin yanı sıra iskontolu faktoring işlemlerinin faktoring şirketi tarafından muhasebeleştirilmesinde literatürde ve uygulamada bazı farklılıklara da rastlanılmıştır.