Mobingin işten ayrılma niyeti üzerine etkisi : Eskişehir özel sektör kuruluşlarında uygulama

Abstract

Eskişehir’de faaliyet gösteren kozmetik ve tekstil özel sektör çalışanları üzerinde yapılan bu çalışmada, mobingin işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Araştırma kapsamında 123 kadın, 92 erkek olmak üzere 215 kişiye anket uygulanmıştır. Veriler birebir veya eposta yoluyla toplanmıştır. Anket yöntemiyle toplanan verilere, SPSS22 programı kullanılarak Mann-Whitney U, ki-kare testleri gibi parametrik olmayan testler uygulanmış ve veriler analiz edilerek yorumlara yer verilmiştir. Mobing faktörünün işten ayrılma niyeti üzerindeki etki düzeyinin araştırılması amacıyla Regresyon analizi yapılmıştır. Araştırma sonucunda mobing faktörünün işten ayrılma niyeti üzerinde pozitif (artırıcı) yönde bir etkisinin olduğu tespit edilmiştir. Bununla birlikte mobingin her alt boyutuyla işten ayrılma niyeti arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir. Ek olarak, demografik değişkenlerin ilgilenilen faktörler üzerindeki etkisini araştıran testler sonucunda; eğitim durumu, medeni durum ve iş yeri çalışma süresi mobing faktörü ve işten ayrılma niyetini etkilediği tespit edilmiştir. Ancak cinsiyet, toplam çalışma süresi, mobing ve işten ayrılma niyeti arasında anlamlı ilişkiler tespit edilmemiştir. Araştırmanın sonunda tespit edilen bulgular yorumlanarak önerilere yer verilmiştir.