Ekstrakorporeal dolaşım ve hemodilüsyonun plazma prostaglandin düzeyine etkisi

Abstract

Deneysel olarak EKD esnasında hemodinamik değişikliklere yol açtığı öne sürülen PG'lerin insanlarda EKD esnasındaki düzeyleri araştırılmıştır. Bu amaçla 32 hastada EKD sırasında, PG değer tayini, hemodilusyonun ve perfüzyon süresinin tesbiti ve PG değerleri üzerine etkisi araştırılmıştır. Sonuçta ; 1. Açık kalp cerrahisine alınan bu 32 hastada, EKD esnasında PGE2 benzeri aktivite perfüzyondan önceki değerine göre, perfüzyon esnasında2 genel olarak yüksek bulunmuştur. 2. Oksijenatörde yalnız ringer laktat ve reomakrodeks kulla- nılan gurupta PGE2 benzeri aktivite, perfüzyondan önceki değerine göre en fazla 30 cu dakikada yükselmiş (p [0.05), daha sonra bu yükselme düzeyi düşük olarak seyretmiştir. Bu gurupta PGE2 benzeri aktivitedeki değişikliğin hemodilüsyon oranına ve kısmen düşük moleküllü dekstran (reomakrodeks) kullanılmasına bağlı olabileceği kanısına varılmıştır. 3. Oksijenatörde belirli oranda heparinize donör kanı, ringer laktat ve reomakrodeks kullanılan gurupta PGE2 benzeri aktivite, perfüz- yondan önceki değerine göre en fazla 30 cu dakikada yükselmiş (P [0.05), fakat perfüzyondan sonra da bu yüksekliğin devam ettiği gözlenmiştir. PGE2 benzeri aktivitedeki bu değişiklikler, hemodilüsyona, oksijenatörde düşük moleküllü dekstran (reomakrodeks) kullanımına ve perfüzyon sonunda görülen değişiklikte, PG'lerin akciğerde inaktive olmamasına bağlı olabilir. 4. Oksijenatörde belirli oranda heparinize donör kanı ve ringer laktat kullanılan gurupta, PGE2 benzeri aktivitede perfüzyon- dan önceki değere göre 30 cu dakikadan itibaren bir yükselme gözlen- miş ve en yüksek değerine perfüzyonun sonunda erişilmiştir. (P[ 0.05). Perfüzyon bittikten sonra da PGE2 benzeri aktivitede ani bir azalma gözlenmiştir. Bu guruptaki PGE2 benzeri aktivitedeki yükselme, bütün aktif media- törlerin dokularda bulunmasına, düşük moleküllü dekstran (reomakro- deks) kullanılmamasına ve perfüzyon sonunda PGE2 aktivitesinde görülen ani düşüklük ise bu guruptaki PG'lerin akciğerlerde daha süratle yıkımına bağlı olabilir.