Zihin özürlü özel sınıf öğrencilerine öğretmenlerinden dönüt ve/veya pekiştireç talep etmeyi öğretmenin etkileri

Abstract

İki ayrı okuldaki özel eğitim sınıflarında eğitim gören altı zihin özürlü öğrenciye, öğretmenlerinden ilgi (dönüt ve/veya pekiştireç) talepetme öğretilmiştir. Yapılan uygulamanın etkiliğini değerlendirmek amacıyla, tek-denekli araştırma modellerinden denekler arası çoklu başlama modeli kullanılmıştır. Öğrencilere, yardıma gereksinim duyduklarında ya da sınıf içi çalışmalarını göstermek istediklerinde öğretmenden dönüt ve/veya pekiştireç talep etmeleri öğretilmiştir. İlgi talebinin ne zaman ve nasıl yapılması gerektiğine ilişkin öğretim süreci; açıklama ve anlattırma ile model olma ve rol yaptırma aşamalarını içermiştir. Öğrencilere, bir ders süresince üç ya da dört kez ilgi talep etmeleri öğretilmiştir. Öğretim, araştırmacı tarafından, her öğrenciye bireysel olarak kaynak odada sunulmuştur. Araştırma verileri, her öğrencinin kendi sınıfında Matematik dersi sırasında, öğrenci ve öretmen davranışları gözlenerek toplanmıştır. Araştırmanın bağımlı değişkenleri; öğrencilerin ilgi talep etme davranışları, öğrencilerin Matematik dersindeki performansları ve öğretmenlerin öğrencilere yönelik dönüt verme ve/veya pekiştirme davranışlarıdır. Ayrıca, gözlemciler arası güvenirlik ve uygulama güvenirliği verileri de toplanmıştır. Tüm güvenirlik verileri kabul edilebilir düzeyde çıkmıştır.