1920-1930'lu yıllarda sinematik yapım tasarım estetiğine gerçeküstücü yaklaşım

Abstract

Sinemanın 1900-1930'lu yılları kapsayan ilk döneminde sinematik yapım tasarım estetiğine dair farklı görüşler öne sürülmüştür. 1924 yılında Fransa'da kurulan Gerçeküstücülük akımı bu yaklaşımlardan birini temsil etmiştir. Gerçeküstücülük, gerçeklik ve sanat kavramlarını yeniden tanımlarken sanatın estetiğini de yeniden değerlendirmiştir. Psikanalizden, diyalektik idealizm ile bundan yararlanan Marksizm felsefesinden ve mitik düşünce sistemlerinden esinlenerek yeni bir estetik ortaya koymuştur. Akımın merkezi figürü André Breton'un sarsıntılı güzellik ve Freud'un tekinsizlik kavramının etrafında düzenlenen yeni estetik anlayışı plastik sanatlar ve mimarlığın yanı sıra sinemada de etkin olmuştur. Bu çalışma, Gerçeküstücülük akımının, en etkin dönemi olan 1920-1930'lu yıllar arasında, kendine özgü ve ana akım ile avangart yapım tasarımından farklı, yeni bir yapım tasarım estetiğini, sarsıntılı güzellik ve tekinsizlik kavramları bağlamında geliştirip geliştiremediği sorusuna cevap aramıştır.