Acetazolamide'in böbrek fonksiyonları ve histopatolojisi üzerine etkiler

Abstract

Bu çalışmada, 40 adet, dişi sıçan (Rattus norvegicus) kullanıldı. Sıçanlar 4 gruba ayrıldı. I. grup kontrol olarak tutuldu, II. gruba 15 mg/kg sodyum acetazolamide (Diamox), III. gruba 57 mg/kg amonyum klo- rid ve IV. gruba 15 kg/mg acetazolamide ile 57 mg/kg amonyum klorid birlikte, 50 gün süreyle intraperitoneal olarak verildi. Acetazolamide giderek artan ağırlık kaybına neden oldu. Amonyum klorid ise bu kaybı bir dereceye kadar engelledi. Acetazolamide idrar pH sını ilk gün bazik tarafa çektiği halde giderek bu değer karakter kazandı. Amonyum klorid ise pH nın kontrol grubu seviyesinde kalmasını sağladı. 30 gün süresince acetazolamide verilen grupta idrarda kreati- nin, üre azotu ve ürik asit seviyelerinin önemli ölçüde düştüğü, fos- for miktarının ise arttığı görüldü. Bu elektrolitlere ait kandaki de- ğerler ve enzim düzeyleri kontrole göre önemli bir farklılık gösterme- di. Deney süresince bütün grupların idrarlarında mağnezyum-amonyum- fosfat kristalleri görülürken 30. günden itibaren sadece acetazolamide verilen grupta bunlara ilaveten çok az sayıda (1-3) kalsiyum fosfat kristallerine rastlandı. Tüm grupların böbreklerinde herhangi bir his- topatolojik değişiklik, böbrek taşı veya kalsifikasyon odağı görülme- di.