Anlaşmalı boşanma

Abstract

Aile toplumun temel taşıdır. Bu nedenle dünya üzerindeki tüm toplumlar bu kurumun başlangıcından sona ermesine ilişkin hükümlerle birlikte, aileyi koruyucu önlemlere yer vermişlerdir. Bir ömür boyu sürmesi amacı ile kurulan evlilik birliğinin eşler arasında ortaya çıkan uyuşmazlıkların taraflar için katlanılmaz bir hal alması durumunda, evliliği sona erdiren bir neden olarak ''boşanma'' kavramı karşımıza çıkar. Türk hukukunda 743 Sayı ve 17.02.1926 tarihli Medeni Kanunda evlenme ve evlenmeyi sona erdiren diğer nedenlerden sonra 129Ê150. maddeler arasında boşanmaya ilişkin düzenlemeler yeralmaktadır. M.K. Zina, Canakast, Pek Fena Muamele, Terk, Yüz Kızartıcı Suç ve Haysiyetsiz Yaşantı, Akıl Hastalığı gibi objektif ve somut nedenler yanında eşlerin arasında bu nedenlerden hiçbirine bağlı olmadan ortaya çıkan geçimsizliği genel boşanma nedeni olarak düzenlemiştir. 04.05.1988 Tarih ve 3444 Sayılı yasa ile Medeni Kanun 134. madde de yapılan değişikliğe kadar geçimsizliğin boşanma nedeni olarak kabulü için evlilik birliğini eşler için çekilmez hale getirecek düzeyde şiddetli olması şartı aranmış, eşlerin anlaşarak boşanmalarına imkan verilmemiştir. 04.05.1988 Tarih ve 3444 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklik sonrası ise 134/3.madde hükmünde eşlerin birlikte boşanmayı istemeleri veya birinin açtığı davayı kabulü evlilik birliğinin köklü sarsılmasının bir karinesi olarak kabülü ile Türk Hukukunda eşlerin karşılıklı rızaları ile anlaşarak boşanabilmeleri mümkün olmuştur.