İş hukukunda eşit davranma ilkesi ve cinsiyet temelli ayrımcılık

Abstract

Toplumumuzun yarısı kadınlardan oluşmaktadır. Çalışma yaşamında ise kadının iş gücüne katılım oranı erkeklere nazaran çok düşüktür. Bu oranın düşük olmasının nedenlerinin başında ataerkil toplum düzeni bulunmaktadır. Kadının çalışması fikrine karşı olan, "Kadının yeri evidir, kocasına baksın, çocuk büyütsün." anlayışı, bu düzenin sıkı sıkıya bağlı olduğu düşünce tarzıdır. Bir diğer önemli neden ise ataerkil düşünceye bağlı olarak, kız çocuklarının eğitime başlayamaması veya devam edememesidir. İş gücüne girmek veya yükselmek için alması gereken eğitimden mahrum kalan kadın, düşük vasıflı işlerde yoğunlaşmakta ve ayrımcılıkla mücadele etmek durumunda kalmaktadır. İş Kanunumuzda 5. maddesinde eşit davranma ilkesi korumasında, kadın ayrımcılığının çerçevesi çizilmektedir ve yaptırım kuvveti ile en aza indirgenmek amaçlanmıştır.