Discourse markers in native and non-native spoken English : a corpus-based comparison of Turkish and British University students’ employment of discourse markers in informal interviews

Abstract

Söylem belirleyicileri sözlü söylem içerisinde bir dizi işleve sahiptir ve bir dilde edimbilimsel olarak yetkin olmak için önemlidir. Ancak, yabancı dil konuşurlarının söylem belirleyicileri kullanımında anadil konuşurlarından farklılaştığı bulgulanmıştır. Ayrıca, Türk İngilizce öğrenenlerin kullanımıyla ilgili alanyazın sınırlıdır ve mevcut araştırmalar planlı ve monolojik konuşmaya dayalıdır. Bu anlamda, bu çalışma (a) Türk ve İngiliz üniversite öğrencilerinin beş söylem belirleyicilerini (yani so, like, you know, I mean ve well) kullanımını araştırmayı ve (b) söylem belirleyicileri kullanımı ile konuşma akıcılığı arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. 50 Türk İngilizce öğretmenliği öğrencisi ile informal görüşmeler yapılmış ve bir İngiliz üniversitesinde oluşturulmuş anadil konuşuru derlemi edinilmiştir. Sonuçlar, Türk öğrencilerin bu belirleyicileri daha az sıklıkta kullandıklarını ve İngiliz öğrencilere göre bunların metinsel işlevlerini daha çok, kişilerarası/etkileşimsel işlevlerini ise daha az kullandıklarını göstermiştir. Türk 1. sınıf öğrencileri, dördüncü sınıf öğrencilerine göre, incelenen belirleyicileri daha sık kullanmışlardır. Ayrıca, Türk öğrencilerin bu belirleyicileri kullanımı ile konuşma akıcılıkları arasında orta düzey anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bu sonuçlar, ilgili alanyazın ışığında tartışılmış, öğretim ve gelecek araştırmalara yönelik çıkarımlar çalışmanın sonunda sunulmuştur.