1980 sonrası Türkiye'de iç borçlanma sürecinin enflasyonist etkileri

Abstract

İç borçlanma : Ülke içi bireylerden, ekonomik ve sosyal güvenlik kurumlarından, Merkez Bankası ve ticaret bankalarından, belli bir süre ve faiz karşılığında, Tahvil, Hazine Bonosu, Hazine Kefaletine Sahip Bono, Kısa Vadeli Avans, Emanet Paralar ve Müteahhit Bonoları gibi aracılarla sağlanan kamu finansman kaynağıdır. İç borçlanma, para arzı, üretim ve psikolojik faktörler üzerinde çeşitli etkiler yaratarak enflasyona neden olmaktadır. Özellikle, Merkez Bankası'ndan sağlanan Kısa Vadeli Avans'lar ve iç borçlara ödenen faizler, enflasyonun ayrılmaz unsuru olan para hacmini genişletmektedir. 1980' den sonra Türkiye'de, sık sık yaşanan seçimler, politik kaygılar taşıyan ekonomi politikalarının uygulamaya konulmasına neden olmuştur. Bu gelişmelerin sonucunda, kamu vergi gelirleri azalmış, kamu tüketim harcamaları artmıştır. Bu gelişmeye bağlı olarak, kamu açıklarıda artışlar göstermiştir. Açıkların kapatılmasında, vergi gelirleri yetmediği için iç borçlanma yolu seçilmiştir. İç borçlanma yapılırken çeşitli mali araçlar ve yöntemler kullanılmıştır. İç borçlanma sürecinde yaşanan bu gelişmelerin enflasyonist etkileri, çalışmamızın konusunu oluşturmaktadır.