Farklı mikrobiyal kaynaklı lipopolisakkaritlerle stimüle edilmiş monosit hücrelerinde Selonsertib'in (GS4997) immün yanıta etkisi

Abstract

İnflamasyon, doku veya organın kendisine zarar verebilecek etkene karşı savaşması durumudur. İnflamasyonda önemli sitokinler; TNF-α, IL-1β'dır. İnflamasyonun tedavisinde; Nonsteroidal Antiinflamatuvar ilaçlar kullanılır. Tez kapsamında ASK-1 inhibitörü olan Faz II çalışmaları devam eden Selonsertib'in, farklı mikrobiyal kaynaklı lipopolisakkaritlerle stimüle edilmiş THP-1 insan monosit hücrelerinde immün yanıta etkilerini WST-1 sitotoksisite testi ile flow sitometri ve Gerçek Zamanlı PZR yöntemiyle araştırılmıştır. Diklofenak Sodyumun IC50 konsantrasyonu 32 μM/mL; Selonsertib'in ise 120 μM/mL olarak belirlenmiştir. Flow sitometride elde edilen IL-1β sonuçlarına göre ise; Diklofenak Sodyum E.coli LPS uygulamasından sonra yaklaşık 3.1 kat, P. aeroginosa LPS uygulamasından sonra 6.8 kat ve S.enteritidis LPS uygulamasından sonra ise; 4.9 kat IL-1β seviyesi üzerinde bir inhibisyon sağlamıştır. Selonsertib ise; E.coli LPS uygulamasından sonra yaklaşık 21.5 kat, P.aeroginosa LPS uygulandıktan sonra sonra 31.9 kat ve S.enteritidis LPS uygulamasından sonra ise 16.5 kat IL-1β seviyesi üzerinde bir inhibisyon görülmüştür. mRNA seviyeleri LPS'lerin kendi aralarındaki değerlendirmeleri sonucunda TNF-α gen düzeyinde, P. aeroginosa LPS ve Diklofenak Sodyum uygulaması ile 12 kat azaldığı, IL-1β gen düzeyinde, P. aeroginosa LPS ve Diklofenak Sodyum uygulaması ile 2,28 kat azaldığı, ASK-1 gen düzeyinde, P. aeroginosa LPS ve Selonsertib uygulaması ile diğer gruplara göre daha iyi inhibisyon yaptığı görülmüştür. Çalışma sonunda ise, Selonsertib'in Diklofenak Sodyum gibi inflamasyonda kritik rol oynayabileceği araşırılmıştır.