Türk Dili Konuşan Ülkeler İşbirliği Konseyi : Orta Asya'da bölgesel işbirliği ve entegrasyon

Abstract

Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği (SSCB)'nin çözülmesi ile birlikte Orta Asya'da bağımsızlıklarını yeni kazanmış, tecrübesiz devlet yapılanmaları bölgesel barışın tesis edilmesi, sosyal dönüşümün sorunsuz bir şekilde tamamlanmasına yönelik entegrasyon çabaları ve bu amaca yönelik yeni bölgesel işbirliği girişimlerini hayata geçirmeye gayret göstermişlerdir. Türk Dili Konuşan Ülkeler İşbirliği Konseyi (Türk Konseyi), günümüz itibariyle söz konusu işbirliği girişimlerinin en son örneklerindendir. Üyeleri olan Türkiye, Azerbaycan, Kazakistan ve Kırgızistan tarafından 2009 yılında imzalanan Nahcivan Anlaşması ile kurulan ve entegrasyon pratiğine yönelik kurgusuyla ilk kez Türk devletleri arasında gönüllü bir birlikteliği amaçlayan Türk Konseyi, bahse konu işbirliği sürecinin bir sonucu olarak çok boyutlu bir işbirliği mekanizması halini almıştır. Çalışma, Türk Konseyi ile oluşturulmaya çalışılan işbirliğinin sürecinin bir işbirliği mekanizmasına evirilişini Güvenlik Toplumu teorisi bağlamında açıklanmaya çalışılacaktır. Bu nedenle çalışmamızda entegrasyon idealine ulaşılabilirlik seviyesi ve bu idealin getirileri üzerinde durulacaktır.