Distinktive merkmale der segmentale phoneme im Deutschen und im Turkischen

Abstract

Fonoloji dilbilimin bir dalı olarak, Fonemlerle ve fonomlerin anlam ayırt edici özellikleriyle ilgilenir. Dilin temel birimi fonemler olmayıp, anlam ayırt edici özellikleridir. Fonemler dil sistemi içerisinde anlam far kı yaratan fonksiyonlara sahip olan en küçük ses birimleridir ve birbirleri ne zıtlık içerisindedirler. Dili bilinçli olarak öğrenmek için bu dilin anlam ayırt edici özelliklerini tanımak gerekir. Bu özellikler fonemin tahlilinde ortaya çıkar. Birinci bölüm Jakobsan ve Halle'nin teorilerini kapsamaktadır. Amaç, önemli kavramları tarif etmek ve ayırt edici özellikleri belertmektir. Jakob san ve Halle tüm dillerin fonksiyonel ses değerlerini tarif edebilecek oniki anlam ayırt edici özellikler tespit etmişlerdir. Her fonem,özelliğe sahip olup olmamasına göre sınıflandırılabilir. Jakobsan ve Halle'nin modelinin iki amacı vardır. a)Genel olarak kullanılabilirlik b)Ekonomiklik İkinci bölümde ise, Chomesky ve Halle'nin anlam ayırt edici özellikleri modelini Meinhold ve stock'un 'Phonologie der deutschen Gegenwartssprache onbirinci baskıda 1982 kitabından açıklanmaya çalışılmlıştır. Üçüncü ve dördüncü bölümde, Almanca ve Türkçe'nin sesleri incelenmiştir.Ana düşünce şudur:Her dilsel sese özel bir oluşum yeri olduğuna göre tüm olası dilsel seslerin yekünü tüm muhtemel oluşum yerleriyle tarifi mümkündür. (Mayert Haler (1974), s. 497. Başlangıç noktası her konuşmacının konuşmadan önceki konuşma organlarının aldığı 'neutral durumdur'. Sonuçta Alman ve Türk dilinin her iki özellik matrisini birbirleriyle karşılaştırmıştır.