Resim sanatında görsel imajlar, kod ve bellek

Abstract

İmajlar, resimsel anlatıyı güçlü bir şekilde etkilemektedir. Görsel imajlar, bellek kodlarıyla, sanatçıyı birey olarak etkileyip sanatın dilini şekillendirmektedir. Geleneksel resim sanatında imgeler, çeşitli resim yüzeyleri üzerinde imaja dönüşmekteyken, ileri teknolojinin devreye girmesiyle, ışıklı yüzeyler üzerinde işlenmişlerdir. Böylece, sanat akımlarında, eser üretme süreci etkilenmiştir ve imge-kod ilişkisi, çağa uygun anlatım dilleriyle ele alınmaya başlamıştır. Bu araştırmada, resim sanatının önemli göstergeleri olan imaj, kod ve bellek kavramları, dört bölümde incelenmiştir. Birinci bölümde, imaj tanımlanmaya çalışılmış ve resim sanatında gerçekliğin yerine kullanılan göstergeler araştırılmıştır. İkinci bölümde, imaj-kod ilişkisine değinilmiştir. Resim dilinin iletişim şekli olan kod-alıcı ilişkisinin işlevselliği, anlam bakımından araştırılmaktadır. Görünenin arkasındakinin işaret ettiği, farklı görsel algı süreçlerinin durumu, resim sanatından örneklerle incelenmektedir. Üçüncü bölümde, belleğin eylemsel süreci, biçim ve bilinç kavramları tanımlanarak, bu kavramların resimde kullanımları araştırılmıştır. Bellek kavramı, kültürel ve teknolojik gelişmelerle, günümüze kadar çeşitli kırılma noktaları geçirmiştir. Bu bağlamda, bellek üzerinden görsel oluşumlar incelenirken, resimdeki biçimin algılanabilirliğine ve bilincin biçimi algılamadaki tetikleyici rolüne değinilmiştir. Dördüncü bölümde ise, araştırmacının resimsel anlatıda imaj, kod ve bellek ile ilgili çalışmaları yer almaktadır. Resim sanatındaki bellek deneyimleri ve bu süreçte kodlanan görsel imajların oluşumları, iki temel başlık altında incelenmektedir. İlk ana başlıkta, yöntemin belirleyici olduğu teknikler kullanılarak, imaj, bellek ve kod arasındaki ilişkinin tasvir edildiği resim örnekleri; ikinci ana başlıkta ise, araştırmacının oluşturduğu, dijital olanaklarla yeniden üretilmiş imajlar yer almaktadır.