Exploring existentialism and absurdism in the female gaze of Ingmar Bergman's filmography

Abstract

Bu araştırma, Ingmar Bergman'ın eserlerindeki varoluşçuluk, absürtlük ve kadın bakışının kesişimini, "Persona", "Çığlıklar ve Fısıltılar" ve "Sonbahar Sonatı" (Bergman'ın üçlemesi) filmlerine odaklanarak araştırıyor. Feminist film teorisini kullanan ve varoluşçu ve absürt felsefeden temaları analiz eden bu çalışma, Bergman'ın izolasyonla, anlam arayışıyla ve varoluşun istikrarsızlığıyla boğuşan kadın karakterleri nasıl canlandırdığını inceliyor. Jean-Paul Sartre, Albert Camus ve Simone de Beauvoir'ın çalışmalarından yola çıkan bu analiz, Bergman'ın merceğinden tasvir edilen kadın deneyiminin varoluşsal ve absürt boyutlarına ışık tutuyor. Aynı zamanda kadın bakışının karmaşıklığının ve bunun film analizindeki uygulamasının daha derinlemesine anlaşılmasına da katkıda bulunur. Bu disiplinlerarası yaklaşım, Bergman'ın sinema dilinin bu felsefi temellerle nasıl kesiştiğinin kapsamlı bir şekilde araştırılmasına olanak tanıyor. Tamamlayıcı bir unsur olarak araştırma, analizden elde edilen teorik bilgileri içeren bir kısa film senaryosunun oluşturulmasıyla tamamlanacaktır. Bu senaryo, hem araştırılan temaların yaratıcı bir ifadesi hem de uygulamalı anlayış için bir araç olarak hizmet edecektir. Sonuç olarak bu araştırma, toplumsal cinsiyet stereotiplerine meydan okumayı ve Bergman'ın sinemasal vizyonuna ilişkin kavrayışımızı genişletmeyi amaçlayarak, film çalışmalarına ve feminist söylemlere değerli bir katkı sunmayı amaçlıyor.