Aidiyet ve yabancılaşma kavramlarının seramik sanatı özelinde incelenmesi

Abstract

Aidiyet ve yabancılaşma kavramları, insanlığın varoluşuyla birlikte günümüze kadar kendisini gösteren kavramlardır. İnsanların içinde doğduğu ev ve toplum ile kurulan yaşam süreci içerisinde çevresiyle olan ilişkisi sonucunda sosyolojik ve psikolojik durumların getirisi olan aidiyet ve yabancılaşma insani bir ihtiyacıdır. Aidiyet; insanlarla, nesnelere, topluma ve çevresiyle bağlantı kurma, ilişki kurma duygusudur. Yabancılaşma; nesneye, çevreye, topluma ve toplumsal değerlere karşı ilgisizleşerek, kendi iç dünyasına dönme halidir. Aidiyet ve Yabancılaşma kavramlarını insan ve toplum bilimlerinde, felsefe, sosyoloji, psikoloji ve edebiyatta birçok düşünür farklı şekillerde ele almış ve yorumlamıştır. Günümüz yaşamı içerisinde, topluma, bireye, dile, nesneye, çevreye, kültürel yaşama, politik durumlara ve kendisine karşı aidiyet ve yabancılaşma gibi olgular farklı şekilde kullanılan kavramlar haline gelmiştir. Aidiyet ve yabancılaşma psikoloji, sosyal psikoloji ve sosyoloji alanlarında gerçekleştirilen araştırmalarda ele alınan önemli konular arasındadır. Temelde birbirine bağlı olan bu kavramlar psikoloji, sosyal psikoloji ve sosyoloji alanlarında ve önemli kuramcılar tarafından ayrı ayrı konu kapsamında işlemişlerdir. Aidiyet kavramı insanoğlunun varoluşuyla, yabancılaşma ise Sanayi Devrimi ve modernleşme ile ele alınarak işlenmiştir. Yabancılaşma, Sanayi Devrimi'yle ele alınmış olsa da insanlığın var olmasıyla yaşam mücadelesi içerisine girmesi, dış etmenlerin etkisinde hayat sürdürme ve toplumların gelişimleriyle sürekli var olma isteği yabancılaşma kavramını ortaya çıkartmıştır. Aidiyet ve yabancılaşma olguları toplumsal hayatın neredeyse tüm alanlarını kapsamasına karşın, ayrı ayrı farklı alanlardaki yansımaları ve getirdiği sorunlar ışığında düşünürler, günümüz araştırmacıları, sanat içerisinde, seramik sanatı ve sanatçılar üzerinde yansımaları ve eserleri incelenerek ele alınmıştır.