A corpus-based analysis of grammatical collocations in argumentative essays of Turkish ELT students

Abstract

Eşdizimlerin, EFL/ESL öğrencilerinin konuşma, okuma, dinleme ve yazma becerilerini geliştirmelerine katkı sağladığı ve doğal iletişimi desteklediği vurgulanmaktadır. Ana dili İngilizce olmayan yazarların, dilbilgisel eşdizimleri ana dili İngilizce olanlar kadar etkili bir şekilde kullanmakta zorlandıkları ve ileri düzeyde akıcılık kazanmış yabancı dil öğrencilerinin dahi eşdizim hataları yapabileceği belirtilmektedir. Bu çalışma, Türk İngilizce öğrencilerinin dilbilgisel eşdizim kullanımını, derlem temelli bir araştırma yöntemi doğrultusunda incelemeyi amaçlamıştır. Bu doğrultuda, Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi İngilizce Öğretmenliği Programı'na kayıtlı öğretmen adaylarının 2009-2023 yılları arasında yazdıkları tartışmacı kompozisyonlardan oluşan bir öğrenci derlemi oluşturulmuştur. Öğrenci derlemiyle karşılaştırma yapmak amacıyla, ana dil verisi olarak LOCNESS derlemi kullanılmıştır. Dilbilgisel eşdizim kalıplarının aşırı veya yetersiz kullanımı, Benson vd. (2010) tarafından önerilen sınıflandırma çerçevesinde analiz edilmiştir. Ayrıca, öğrenci derlemindeki hatalı dilbilgisel eşdizim kullanımları ayrıntılı olarak ele alınmış ve hataların potansiyel kaynaklarını belirlemek amacıyla önceden tanımlanmış kategorilere dayalı yorumlayıcı bir yaklaşımla analiz edilmiştir. Bulgular, kalıpların kullanımında benzerlikler görülse de, öğrencilerin karmaşık olarak kabul edilen belirli eşdizimleri kullanmaktan kaçındıklarını ve daha basit kalıpları kullanma eğiliminde olduklarını göstermiştir. Hata kaynaklarının analizi, içdilsel hataların, anadil aktarımı hatalardan daha fazla olduğunu, ancak anadil etkisinin yine de belirgin düzeyde olduğunu göstermiştir. Çalışma, dilbilgisel eşdizimlerin öğretimine yönelik yöntemsel ve kuramsal çıkarımları ortaya koymuş ve bulgular doğrultusunda, bu yapıların ders kitapları ve sözlüklerde daha kapsamlı şekilde yer alması gerektiğini vurgulamıştır.