Asiklovir'in biyoadhesiv vajinal tabletleri üzerinde çalışmalar

Abstract

Asiklovir, herpes simpleks veya varisella-zoster virüslerinin sebep olduğu enfeksiyonların tedavisinde kullanılan bir sentetik guanin analogudur. İntravenöz, oral veya lokal olarak uygulanır ve genellikle iyi tolere edilir. Asiklovir sodyum intravenöz verildiği zaman, enjeksiyon yerinde iltihap ve flebit gibi lokal reaksiyonlara sebep olur, bu reaksiyonlar nadiren ülserasyona neden olan ekstravazasyona (kanın damar duvarından sızıntısına) sebep olabilir. Asiklovirin topikal uygulanması özellikle vajinal lezyonlar (patolojik değişim gösteren doku bölgesi) için; geçici acı, yanma veya eritem'e sebep olabilir. Oftalmik merhemler, bazen geçici acı ve yüzeysel benekli keratopatiye sebep olabilir. Asiklovir oral olarak alındığında; diare, bulantı, kusma gibi gastro intestinal yan etkilere, başağrısı ve deride kızarıklığa sebep olabilir. Biyoadhesiv polimer olarak Poliakrilik asit (PAA), Metil selüloz A4M (MC), Karboksimetil selüloz 7LF (CMC), Hidroksipropil selüloz GF (HPC) ve Hidroksipropilmetil selüloz E 15 (HPMC) değişik konsantrasyonlarda, etken madde olarak da Asiklovir seçilerek direk basım (DB) ve yaş granülasyon tekniği (YGT) ile biyoadhesiv vaginal tabletler hazırlanmıştır. Tabletlerde Asiklovir miktar tayini, sertlik, yükseklik/çap oranı ve friabilite testleri uygulanmıştır. Vaginal tabletlerin distile suda, laktik çözeltisinde ve inek vajeninde şişme özellikleri, laktik çözeltisinde asiklovir salım hızları in vitro olarak ve inek vajen mukozasında in situ olarak tabletlerin biyoadhezyonu incelenmiştir. HPC, CMC ve MC içeren tabletlerin şişmeleri hızlanmış ve tabletlerin dağılmasına sebep olmuştur. HPMC içeren tabletlerin şişmeleri 6 saat içinde laktik çözeltisinde sona ermiştir. Vajinal mukozadan tabletlerin koparılma (ayrılma) gücünün biyoadhesiv polimer konsantrasyonuna bağlı olduğu bulunmuştur. Polimer yüzdesi arttıkça ayrılma gücü de artmıştır. HPMC içeren vajinal tabletler en yüksek ayrılma gücüne sahiptirler. Biyoadhesiv vajinal tabletlerden ilaç salımı polimer içermeyen tabletlere göre oldukça yavaştır.