Otizm spektrum bozukluğu olan çocuklara sohbet becerisinin öğretiminde robot ve öğretmen tarafından sunulan replikli öğretimin karşılaştırılması: Karma yöntem araştırması

Abstract

Bu doktora tez araştırmasının amacı OSB olan çocuklara sohbet becerisinin öğretiminde insansı robot ve öğretmen tarafından sunulan replikli öğretimin etkililik, verimlilik karşılaştırmak, çocukların öğretim sırasındaki davranışlarını derinlemesine incelemek ve annelerin robotlarla öğretim konusundaki görüşlerini belirlemektir. Araştırma, OSB tanısı olan 10-12 yaş aralığında bireysel özel eğitim desteği alan ve kaynaştırma öğrencisi olan dört erkek çocuk/katılımcı ile yürütülmüştür. Paralel Karma Modeli ile gerçekleştirilen araştırmada tek denekli araştırma desenlerinden biri olan uyarlamalı dönüşümlü uygulamalar modeli ile nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması birlikte kullanılmıştır. Bulgular hem insansı robotların hem de öğretmenlerin replikli öğretim yöntemi ile sohbet becerilerini öğretmede etkili olduğu bunun yanında ölçüt karşılanıncaya değin gerçekleştirilen replikli öğretim oturumu sayısı, repliksiz öğretim oturumu sayısı, kullanılan repliksiz cümle sayısı ve öğretim süresinde insansı robotların öğretmene göre daha verimli olduğu görülmüştür. Anneler insansı robotların çocukları için ilgi çekici olduğunu, onlar için doğal bir motivasyon kaynağı olduğunu bu nedenle çocuklarının insansı robotla etkileşime girmeye hevesli olduklarını, insansı robotun öngörülebilir ve çocuğu bekleyen tavrının çocuklarını rahatlattığını, bu durumunda çocuklarının sohbet becerilerinde daha olumlu katkılar yapabilecek etmenler olduklarını belirtmişlerdir.