Kurumlarda öfke ifade biçiminin örgütsel iletişim kalitesine etkisinin değerlendirilmesi ve Eskişehir Çevik Kuvvet Şube Müdürlüğü'nde bir uygulama örneği

Abstract

Bu araştırmada, Eskişehir Emniyet Müdürlüğü Çevik Kuvvet Şube Müdürlüğü'nde görevli olan polis memurlarının öfke ifade biçimlerini belirlemek amaçlanmıştır. Araştırmanın veri grubu 2007 yılında Eskişehir Çevik Kuvvet Şube Müdürlüğü'nde görev yapanpolis memurlarının 50 tanesinden oluşmuştur. Araştırmada polis memurlarının öfke ifade biçimlerinin belirlemesi anket formu ile toplanmıştır. Verilerin istatistiksel analizleri SPSS 10 for Windows paket programı yardımıyla yapılmıştır. Çalışanlarınöfke duygusu ve ifadelerini ölçmek için Spielberg (1988) tarafından geliştirilen güvenlik ve geçerlik çalışmaları Özer (1994) tarafından yapılan "Sürekli Öfke ve Öfke Tarz Ölçeği" uygulanmıştır. Ölçek 34 maddeden oluşmaktadır. Tüm istatistiksel çözümlemeler için önemlilik düzeyi .05 olarak alınmıştır. Bulgular incelendiğinde; Çevik Kuvvet Şube Müdürlüğü polis memurlarının %32'sinin çabuk parladığı, %22'sinin kızgın mizaçlı olduğu, %16'sının öfkesi burnunda bir insan olduğu, %24'ünün öfkelenince kontrolünü kaybettiği, %20'sinin öfkelendiğinde ağzına geleni söylediği, %16'sının engellendiğinde içinden birilerine vurmak hissinin geldiği tesbit edilmiştir. Sorulara verilen cevaplar durumluk öfke tipini ifade etmekte olup, bu durum kurum için olumlu bir gelişmedir. Polis memurlarının %50'sinin başkalarının hataları yaptığı işi yavaşlatınca kızdıkları, %52'sinin yaptığı iyi bir işten sonra takdir edilmemeleriyle canlarının sıkıldığı, %52'sinin başkalarının önünde eleştirilmekle çok hiddetlendiği, %56'sının yaptığı iyi bir iş kötü değerlendirildiğinde çılgına döndüğü tesbit edilmiştir. Sorulara verilen cevaplar sürekli öfke tipini ifade etmekte olup, bu durum kurum için olumlu olmasa da genel olarak polis memurlarının ilk 10 soruyaverdikleri cevaplar olumludur. Çevik Kuvvet Şube Müdürlüğü polis memurlarının %46'sının başkalarına karşı sabırlı oldukları, %40'ının öfkesini kontrol ettiği, %38'inin soğukkanlılığını koruduğu, %26'sının öfkesi kontrolden çıktığında kendini durdurabildiği, %30'unun çoğu kimseye oranla çabuk sakinleştiği, %30'unun hoşgörülü ve anlayışlı olmaya çalıştığı tesbit edilmiştir. Bu durum kurum için olumsuz bir gelişmedir. Şube'de çalışan polis memurlarının %60'ının davranışlarını kontrol edebildiği,%56'sının kızgınlık duygularını kontrol ettiği tesbit edilmiştir. Bu durum kurum için olumlu bir gelişmedir. Polis memurlarının kontrol edilen öfkeyi ölçmeye yönelik sorulara verdikleri cevaplar sürekli öfke tipini ifade etmekte olup, bu sonuç sürekli öfke tipinin başlangıç durumunda olduğundan kurum için çok önemli bir sorun teşkil etmemektedir.