İşitme kayıplı çocuklarla çalışan dil ve konuşma terapistlerinin yürüttükleri terapi süreçlerine ilişkin görüşlerinin incelenmesi

Abstract

Bu araştırmada Türkiye'de çalışan dil ve konuşma terapistlerinin (DKT) işitme kaybına ve terapisine ilişkin özyeterlik düzeyleri incelenmiştir. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden betimsel model kullanılmıştır. Araştırmada veri toplamak amacıyla "Dil ve Konuşma Terapistleri için İşitme Kaybına ve Terapisine İlişkin Özyeterlik Anketi" geliştirilmiştir. Anket altı bölümden, 39 kapalı uçlu maddeden ve beşli Likert tipi yanıtlardan oluşmaktadır. Araştırmaya Türkiye'de çalışan 87 DKT katılmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler, Kruskal Wallis ve Mann Whitney U testleri aracılığıyla ve betimsel istatistikler kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgular incelendiğinde, Türkiye'de çalışan DKT'lerin anket maddelerine göre, dil ve konuşma becerilerini değerlendirmede yüksek düzeyde özyeterliğe, ancak işitmeye yardımcı teknolojilerden biri olan beyin sapı implantına ilişkin düşük düzeyde özyeterliğe sahip oldukları görülmüştür. Anketin alt boyutlarına ilişkin özyeterlik düzeyleri incelendiğinde ise DKT'lerin terapi sürecine ilişkin daha yüksek düzeyde özyeterliğe sahip oldukları belirlenmiştir. Anketin alt boyutlarına ilişkin elde edilen bulgularda terapi süreci alt boyutunun işitme kayıplı çocuklarla çalışma süresine, işitmeye yardımcı teknolojiler alt boyutunun ise meslekte çalışma süresine göre özyeterlik düzeylerini farklılaştırdığı görülmüştür.