Alüminyum toksisitesinin neden olduğu oksidatif DNA hasarının önlenmesinde hidroksitirozol'ün rolü

Abstract

Bu çalışmada, alüminyum (Al) toksisitesi ile indüklenen oksidatif stres ve DNA hasarının önlenmesinde, Olea europea L.'dan elde edilen güçlü bir antioksidan ve metal şelatlayıcı madde olan hidroksitirozol (HT)'ün etkileri araştırılmıştır. Swiss albino cinsi farelerin beyin dokusunda Grup I (Kontrol: % 0.9'luk NaCl); Grup II (AlCl3: bir kez 25mg/kg); Grup III (HT: bir kez 100 mg/kg); Grup IV (AlCl3+HT: sırasıyla bir kez 25 mg/kg ve bir kez 100 mg/kg); Grup V (HT: 10 mg/kg/gün-7 gün); Grup VI (AlCl3+HT: sırasıyla 25 mg/kg bir kez ve 10 mg/kg/gün-7 gün) olmak üzere toplam 6 grup üzerinde (n=6) çalışılmıştır. Tüm uygulamalar intraperitonal olarak gerçekleştirilmiştir. Süperoksit dismutaz, katalaz, glutatyon peroksidaz, glutatyon S-transferaz ve asetilkolinesteraz enzim aktiviteleri, toplam glutatyon düzeyi ve lipid peroksidasyonu biyokimyasal olarak ölçülmüştür. Dokudaki patolojik değişiklikler ışık mikroskobunda incelenmiştir. DNA hasarı tek hücre jel elektroforezi (SCGE) yöntemi ile belirlenmiştir. Elde edilen bulgulara göre, HT Al toksisitesinin oluşturduğu oksidatif stresi azaltmakta, lipid peroksidasyonu ve patolojik değişiklikleri engellemektedir. Buna bağlı olarak, oluşan DNA hasarı da önlenebilmektedir. Bu etkilerin gerçekleşmesinde, HT'ün hem Al'u hem de oluşan Al kaynaklı radikal molekülleri bağlayıp etkisizleştirerek, işlev gördüğü düşünülmektedir.