Mikro-kredilerin yükseköğretime entegrasyonunda kalite güvencesi ve akreditasyon: Sürekli Eğitim Merkezleri akreditasyon modeli

Abstract

Mikro-kredilerin (mikro yeterliliklerin) yeni nesil bir açık ve uzaktan öğrenme anlayışı olarak kendini konumlandırma çabası sürerken geleneksel yükseköğretim kurumları da mikro yeterlilik sağlamaya, yaşamboyu öğrenme süreçlerini tanıyarak açık, esnek ve uzaktan öğrenme sürecinin bir parçası olmaya başlamıştır. Mikro yeterliliklerin yükseköğretim ve mesleki eğitim sistemlerinin doğasını değiştirmeden, yaşamboyu öğrenme faaliyetlerini de kapsayarak eğitim-öğretim ve istihdam edilebilirlik ekosistemlerini tamamlaması ve geliştirmesi beklenmektedir. Bu nedenle mikro yeterliliklerin kalite güvencesinin sağlanması ve akreditasyonu, mikro yeterliliklerin tanınmasında ve yükseköğretime entegrasyonunda önemli konulardan biri olarak görülmektedir. Araştırmanın amacı mikro yeterliliklerin kalite güvencesi açısından nasıl kavramsallaşabileceğini belirlemek, mikro yeterlilikler için gerekli kalite kriterlerini ortaya koymaktır. Bununla beraber, mikro yeterliliklerin yükseköğretime entegrasyonunda, esnek yapısına uygun açıklığa dayanan bir kalite ve akreditasyon anlayışının Sürekli Eğitim Merkezlerinin (SEM) mikro yeterlilik sağlayıcı birimler olarak ele alınması ve onlar üzerinden yükseköğretime sunulmasıdır. Araştırmada nitel araştırma desenlerinden durum çalışması kullanılmıştır. İlk aşamada mikro yeterliliklerin kalite güvencesi bağlamında nasıl ele alınması gerektiğini ortaya koymak adına literatür sistematik bir şekilde taranmış, yükseköğretim kurumlarının mikro yeterlilik sağlarken ve tanırken göz önünde bulundurması gereken kalite kriterleri ortaya konulmuştur. İkinci aşamada ise mikro yeterliliklerin yükseköğretim sistemine entegrasyonunun açık bir kalite anlayışıyla sağlanmasında ve akreditasyonunda izlenmesi gereken yolu belirlemeye yönelik öneriler geliştirmek amacıyla kalite sürecinin paydaşları olan Yükseköğretim Kurulu (YÖK), Yükseköğretim Kalite Kurulu (YÖKAK), Mesleki Yeterlilik Kurumu (MYK), program akreditasyonu dernekleri temsilcileri, Türkiye Üniversiteler Sürekli Eğitim Merkezleri Konseyi (TÜSEM) yönetim kurulu üyeleri ve SEM idarecileri ile yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Araştırmanın sonunda mikro yeterliliklerin akredite edilmesi sürecinde göz önünde bulundurulması gereken, açıklık anlayışını yansıtan kalite ilkeleri ve iç/dış kalite güvence süreçleri belirlenmiş, ortaya çıkan görüş ve öneriler yapılandırılmış bir model içerisinde sunulmuştur. Bu araştırmanın mikro yeterlilikler konusunda geliştirilecek politika ve uygulamalara katkı sunması amaçlanmaktadır.