Antonio Stradivari keman formlarının yapımcılık bakımından incelenmesi

Abstract

Günümüze ulaşmış ilk keman 16 yy'ın ortalarına doğru İtalya'da ortaya çıkmış ve aynı dönemde müziğin ve sanatın da büyük gelişim gösterdiği ortamda hızla yayılarak en önemli çalgılardan biri konumuna gelmiştir. Orkestraların kurulması, solo müziğin yaygınlaşması ve keman için yazılan bestelerin artmasıyla keman çalan müzisyenlerin sayısı artmış bu da kemana olan ilgiyi artırmıştır. Rönesans'ın getirdiği anlayışla kemanlar birer sanat eseri, yapımcıları ise sanatkâr sınıfına dahil olmuş ve gelişen bu durum yapımcıları kendi karakteristik yapılarını yaptıkları çalgılara yansıtma isteğini doğurmuştur. Bu anlayışın etkili olduğu 16. ve 17 yy. İtalya'sında birçok önemli yapımcı yetişmiş ve o dönemde yetişen bu yapımcılar günümüz için en ideal örnekleri oluşturmuştur. Günümüzde hala birçok keman yapımcısı bu eski İtalyan ustaların çalgılarını inceleyip onları anlamaya ve kopyalamaya çalışmaktadır. Bu yapımcıların arasında bir isim diğerlerine kıyasla daha çok ön plana çıkmakta ve daha çok araştırılmaktadır; o da Antonio Stradivari'dir. Antonio Stradivari tarihin en önde gelen keman yapımcısı olarak anılmakta, dünyanın önde gelen müzisyenleri onun çalgılarını tercih etmektedir ve birçok yapımcı onun keman formlarını kullanarak onun işçilik ve estetikteki başarısına ulaşmaya çalışmaktadır. Bu çalışmanın amacı, yaklaşık seksen yıl çalışma dönemi geçiren Antonio Stradivari'nin hangi aşamalardan geçtiği, formlarını neye göre ve nelerden etkilenerek gerçekleştirdiği, zaman için de ne gibi denmeler yaparak üstün ses kalitesi ve estetik düzeyine ulaştığını anlatmayı amaçlamaktadır. Bunun için dört ana döneme ayrılan Stradivari'nin mesleki yaşamı, belirleyici özelliği olan sekiz kemanı değerlendirmeye alınarak Antonio Stradivari'nin keman formları anlatılmaya çalışılmıştır.