Geliş ve kalkış operasyonlarında dikey verimsizliklerin yakıt tüketim ve emisyon etkileri

Abstract

Uçakların geliş ve kalkış operasyonlarında gerçekleştirdikleri düşük irtifa düz uçuş bölümlerinin sebep olduğu dikey uçuş verimsizliği, operatörlerin maliyet giderlerinde ve olumsuz çevresel etkilerin oluşmasında önemli bir paya sahiptir. Bu sebeple, dikey uçuş verimsizliğini minimuma indirgeyecek veya ortadan kaldıracak yöntemlerden biri olarak görülen devamlı alçalma ve devamlı tırmanma operasyonları geliş ve kalkış operasyonlarında tercih edilen yöntemlerdir. Bu çalışmada, Ankara Esenboğa Havalimanı(ESB), Antalya Havalimanı(AYT) ve Muğla Milas-Bodrum Havalimanlarının(BJV) geliş ve kalkış trafiklerinin dikey profil analizi B738 tipi uçağa ait gerçek uçuş verilerine dayalı olarak gerçekleştirilmiştir. Dikey profil analizinde, geliş veya kalkış fazında gerçekleşen düşük irtifa düz uçuş bölümünde kat edilen mesafenin seyir irtifasında gerçekleşmesi durumunda potansiyel zaman, yakıt ve emisyon tasarrufu hesaplanmıştır. Geliş trafiklerinde gerçekleşen düşük irtifa düz uçuş başına ortalama tasarruf değerleri, BJV için 65,1 sn zaman, 27 kg yakıt, 85,2 kg CO2, 33,4 kg H2O, 12,7 gr HC, 301,5 gr CO ve 6,7 gr NOX ; AYT için 65,4 sn zaman, 33,4 kg yakıt, 105 kg CO2, 41 kg H2O, 10,5gr HC, 239,8 gr CO ve 41,6 gr NOX ; ESB için 44,8 sn zaman, 17 kg yakıt, 60 kg CO2, 23,5 kg H2O, 29,4 gr HC, 865 gr CO ve 7,7 gr NOX olarak bulunmuştur. Kalkış trafiklerinde gerçekleşen düşük irtifa düz uçuş başına ortalama tasarruf değerleri BJV için 5,2 sn zaman, 6,9 kg yakıt, 21,7 kg CO2, 8,5 kg H2O, 0,4 gr HC, 7,5 gr CO ve 72 gr NOX ; AYT için 8,4 sn zaman, 13,6 kg yakıt, 43 kg CO2, 17 kg H2O, 0,7 gr HC, 13,9 gr CO ve 152 gr NOX olarak bulunmuş ve ESB için kalkışta düşük irtifa düz uçuşa rastlanmamıştır.