Ceza yargılamalarında duruşma salonlarının fiziksel ve ruhsal değerler açısından irdelenmesi ve Türkiye için bir tasarım önerisi

Abstract

İnsanoğlu var olduğu andan itibaren yaşamla ilgili her türlü oluşum için bir alan gereksinimi doğmuştur. İçinde yaşam olan her oluşumun içinde "iç mekân" var olmuş, olmaya da devam etmektedir. Zamanla iç mekân olgusuna "barınma" gereksinimini karşılamanın yanında "işlevsel" ve "estetik" değerler de eklenerek kullanıcı-iç mekân arasındaki iletişimin daha da farklılık göstermesine neden olmuştur. İç mekânlar insanların yeme, içme, barınma gibi gereksinimlerini karşıladıkları hacimler olmanın ötesine giderek içinde çeşitli eylemleri gerçekleştirebildikleri, zamanlarını geçirdikleri hacimleri de kapsamaya başladığı görülmektedir. Pek çok disiplinle iletişim halinde olan iç mekân tasarımının, bu tez kapsamında ele alınan adalet mekânlarından duruşma salonlarıyla yani hukuk disipliniyle de birebir iletişim halinde olduğunu söylemek olasıdır. Bu tez kapsamında da, kabul görmüş iki hukuk sistemlerinden Anglo Sakson Hukuk Sistemi ve Kara Avrupa Hukuk Sisteminde Duruşma Salonları iç mekân tasarımı çerçevesinde incelenecektir. Stapel ölçeğine uygun şekilde yapılacak anket çalışması, salon kullanıcılarıyla yapılacak görüşmeler ve yerinde gözlemler sonucunda elde edilecek verilerle Kara Avrupa Hukuk Sistemini kullanan Türkiye için bir tasarım önerisi geliştirilecektir.