Yükseköğretim kurumlarında çalışan akademisyenlerin örgüt içi iletişim hakkındaki görüşleri ile işe adanmışlık düzeyleri arasındaki ilişki

Abstract

Araştırmanın amacı, Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi'nde çalışan akademisyenlerin örgüt içi iletişim hakkındaki görüşleri ile işe adanmışlık düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Karma yöntem desenlerinden keşfedici sıralı desenle tasarlanan araştırmanın evrenini 2023-2024 akademik yılında üniversitede çalışan 773 akademisyen oluşturmaktadır. Nitel aşamada, örgüt içi iletişim hakkındaki görüşleri derinlemesine incelenmek için maksimum çeşitlilik yöntemiyle seçilen akademisyenlerle yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Veriler, nitel içerik analiziyle çözümlenmiş; yedi tema belirlenmiştir: iletişimin bireysel yönleri, iletişimin sosyal yönleri, iletişimin örgütsel yönleri, örgüt içi iletişimin özellikleri, örgütsel kültür ve iklim, çevresel etkenler, liderlik ve yönetim. Nitel bulgular, nicel aşamanın planlanmasında temel alınmıştır. Nicel aşamada, kolayda örneklemeyle belirlenen 289 akademisyenden, Kişisel Bilgi formu, Akademik Ortamda İletişim Analizi Envanteri (AOİAE) ve Utrecht İşe Adanmışlık Ölçeği (UWES-9) ile veriler toplanmıştır. Veriler, SPSS 27 programı ile betimsel istatistikler, t-testi, tek yönlü ANOVA ve Pearson korelasyon analizi ile çözümlenmiştir. Bulgular, akademisyenlerin örgüt içi iletişimi genel olarak olumlu ancak tam anlamıyla yeterli görmediklerini; işe adanmışlıklarının ise yüksek olduğunu ve bunların demografik değişkenler açısından anlamlı farklılıklar gösterdiğini ortaya koymaktadır. Ayrıca, örgüt içi iletişim ile işe adanmışlık arasında negatif yönlü ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. AOİAE puanlarındaki artışın iletişime dair olumsuz algıyı yansıttığı dikkate alındığında, bu bulgu; iletişim algısındaki olumsuzlaşma ile düşük işe adanmışlık düzeyi arasında anlamlı ve güçlü bir ilişki olduğunu göstermektedir.