İşitme engelli çocukları olan ailelerin uzaktan öğretim ile eğitilmesi

Abstract

İşitme Engelli Çocukların Ailelerinin Uzaktan Öğretim ile Eğitilmesi konulu bu çalışma, program modeli geliştirmeye yönelik uygulamalı olan araştırmasıdır. Araştırmanın yazlılı kaynaklara dayalı çalışmalara Ekim 1984 tarihinde başlanmıştır. Bu araştırma için geliştirilen aile eğitimi programında John Tracy Clinic ve İşitme Engellilerin Eğitimi (Özsoy) yayınları esas alınmıştır. Araştırmanın kuramsal yönü kurulduktan sonra, 1985 yılında Eskişehir ilinde 0-12 yaş arasındaki işitme engelli çocukların aileleri ele alınmıştır. Araştırma kümesini oluşturan aileler hiçbir biçimde bu konuda eğitim görmemişlerdir. Saptanabilen altmış aile tek tek görüşülmüş, içlerinden otuzbir aile anket ve ön-test'e gönüllü katılmıştır. Uygulamanın sonunda ise sadece bu ondokuz aile programa katılmış ve sadece bu ondokuz aileye sontest uygulanmıştır. Araştırma için, kümeye giren ailelerin, işitme engelli çocuklarının kimlik bilgileri, engelinin oluş zamanı, nedeni ve işitme kalıntısına ilişkin bilgiler ve aynı zamanda ailelerle ilgili kimlik, öğrenim durumları; işitme engeline ve işitme engelli çocuğun eğitimine ilişkin bilgi, tutum ve davranışlar konusunda anket ve ön-test hazırlanmıştır. Ailelerle karşılıklı görüşerek anket ve ön-test'in değerlendirilmesinden sonra ortaya çıkan konu "Çocuğa İşetişim Becerisini Kazandırma" üzerine çalışılmış ve uzaktan öğretim süreçlerinden, Televizyon, Radyo, Basılı Materyal ve Yüzyüze öğretim programlarının etkinlikleri ortaya çıkmıştır. Araştırmacı tarafından geliştirilip, amaca göre oluşturulan eğitim programının işitme engelli çocukların ailelerine uygulanması sonucu bu kişilerin uzaktan öğretim yöntemleriyle eğitilebilecekleri saptanmıştır. Kendilerine sunulan program sonrası iletişim becerisi kazandırma konusunda bilgilendirilmiş oldukları da gözlenmiştir.