Uzaktan öğrenenlerin e-postayla etkileşime girme sıklıklarıyla yüz yüze ortamlarda iletişime girme isteklilikleri arasındaki ilişki

Abstract

Bu çalışma, kişiler arası sözlü iletişim ve çevrimiçi öğrenme alanlarına ilişkin değişkenleri bir araya getirmektedir. Sözlü iletişim alanındaki değişkenlerden biri olan iletişime girme istekliliği bir çevrimiçi ortama taşınarak, buradaki etkileriincelenmeye çalışılmıştır. Çalışmanın genel amacı, bireylerin yüz yüze ortamlarda gösterdikleri iletişim davranışlarını, çevrimiçi (e-)öğrenme ortamlarında da gösterip göstermediklerini araştırmak ve iletişim davranışlarıyla başarıları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmada, öğrenenlerin iletişime girme istekliliklerini belirlemek amacıyla geçerliliği ve güvenirliliği kanıtlanmış olan McCroskey ve Richmond'un İletişime Girme İstekliliği ölçeği (WTC) kullanılmıştır. Öğrenenlerin çevrimiçi (e-)öğrenme ortamlarında etkileşime girme sıklıkları da gönderdikleri e-posta sayılarıyla belirlenmiştir. Daha sonra öğrenenlerin iletişime girme istekliliklerine göre çevrimiçi ortamlardaki etkileşime girme sıklıkları karşılaştırılmıştır. Araştırma sonucunda, yüz yüze ortamlarda iletişime girme isteklilikleri yüksek düzeyde olan öğrenenlerin çevrimiçi ortamlarda çok sık etkileşime girme ihtiyacı duymadıkları görülmüştür. Buna karşın iletişime girme isteklilikleri düşük düzeyde olan öğrenenlerin bu eksikliklerini, çevrimiçi ortamlarda diğerlerine göre daha sık etkileşime girerek gidermeye çalıştıkları belirlenmiştir. Bunun yanında öğrenenlerin etkileşime girme sıklıkları arttıkça ders başarı puanlarında da bir artışın olduğu görülmüştür. Araştırma sonucu elde edilen verilere ve varılan yargılara bağlı olarak araştırmacılar, tasarımcılar ve uygulayıcılar için bir dizi öneri geliştirilmiştir.