Türkiye'de turizm politikası ve planlaması

Abstract

Turizm sektörü, Türkiye'ye gelen yabancıların sayısını ve turizm gelirlerini arttırmak için turizm hareketlerini geliştirmek ve yurt dışına çıkan vatandaşların seyahatlerini düzenlemekle ilgili bütün kamu ve özel sektör faaliyetlerini kapsar. Turizm sektörünün genel özellikleri; Turizm sektörünün kendine has özellikleri; Turizmin görünmeyen ihracat ve görünmeyen ithalat olma özellikleri; Turizm sektöründe sabit sermaye yoğunluğu ve Turizmin diğer ekonomik sektörlerle olan bağımlılığı konuları olarak düşünülebilir. Turizm politikası, bugün ekonomik ve sosyal gelişmler karşısında, örgütlenmiş toplumlarda özellikle devlet tarafından turistik gelişmenin gidişine bilinçli olarak müdahale etmektir. Türkiye'de Turizm politikasının esasları ''turizm planlaması'' adı altında ve üç yönlü olarak düzenlenmiştir. Bunlara ekonomik, sosyal ve fiziki planlama adı verilir. Turizm planlaması ülkenin ekonomik- sosyal kalkınmasında turizmin hızlandırıcı ve sürükleyici bir sektör olmasını sağlamak gibi temel hedefleri yanında birçok hizmet eder. Turizm planlaması ilk olarak bir bölgeye olan talebin bir değerlendirilmesinin yapılmasını, ikinci olarak da bu talebin karşılanması için gereken kaynakları ve bu kaynakların en iyi şekilde nasıl dağıtılacağının tahmin edilmesini içerir. Turizm talebinin tahmininde birçok yöntem kullanılmaktadır. Türk Turizm Politikası ve Planlaması; Planlı dönemler boyunca uygulanan ilkeler ve tedbirler incelenerek ve istatistiki sonuçlardan yola çıkılarak değerlendirilebilir. Bu sonuçlar bize Türk turizminin bahsedilen süreç içinde önemli gelişmeler gösterdiğine işaret etmektedir. Yine planlı dönemde turizm politikasının temel hedefinin ''Gelişen Dünya Turizm Harcamaları'ndan daha fazla pay alabilmek ve ödemeler bilançosu açıklarına alternatif gösterilerek gelişmesini beklemek'' şeklinde olduğunu söyleyebiliriz. Sonuç olarak, Türk Turizm Politikasında iç ve dış etkiler nedeniyle bazı darboğazların ve tıkanıkların olduğu belirlenebilir.